To zapis dwugodzinnego warsztatu online, na którym uczestnicy budowali automatyzację w n8n, opisując ją słowami asystentowi AI. Pod każdym slajdem jest krótki komentarz: to, co mówiłem, i to, co wydarzyło się na żywo.

Na niektórych slajdach kolejne elementy pojawiają się po kliknięciu. Kropki przy numerze slajdu pokazują, ile ich zostało. Klawisz K chowa i pokazuje komentarz, a z lektorem prezentacja przechodzi dalej sama.

Każdy uczestnik trafił na warsztat dzięki automatyzacji. Wypełnił formularz, kliknął link w mailu i po chwili miał gotowe konta. Zapisało się kilkadziesiąt osób. Gdybym zakładał te konta ręcznie, nie zdążyłbym na własny warsztat.

Wszystko w niebieskiej ramce zrobił automat: kolejka zgłoszeń, konto w n8n, dostęp do modelu AI, konto łącznika, skopiowanie startowego workflowu i mail na koniec.

To dziewięć workflowów i jedna strona. Zbudował je mój asystent AI, a ja mówiłem, czego chcę, i sprawdzałem wynik. To nie był jeden prompt: kilka dni pracy na boku i sporo poprawek. Na warsztacie budowaliśmy najmniejszy kawałek takiego systemu, tą samą metodą.

Prowadzę agencję AiAdvisors. Dla tego warsztatu ważniejsze było co innego: jestem autorem n8n-mcp, czyli łącznika, przez który asystenci tacy jak ChatGPT i Claude pracują w n8n. Z niego korzystali uczestnicy.

Większość z nas używa AI tak jak po lewej: otwieramy czat, prosimy, dostajemy wynik. Te narzędzia stają się pulpitem do pracy. Minus jest jeden: ktoś musi przy tym siedzieć. Zadania w harmonogramie pomagają, ale każde uruchomienie zużywa tokeny, także wtedy, gdy nie ma nic do zrobienia.

W procesie firmowym wiadomość przychodzi o trzeciej w nocy i rano ma leżeć na właściwym biurku. AI musi być wbudowane w proces, który uruchamia się sam. I nie wszystko musi trafiać do AI: to, co da się opisać regułą, załatwia reguła.

To jest teza całego warsztatu. Asystent, czyli Claude, ChatGPT albo Codex, buduje workflow. Robi to raz, na Twoje polecenie. W środku workflowu pracuje już inny model: to on czyta każdą wiadomość i decyduje, bez Ciebie.

Słowo „workflow” padało potem co chwilę, więc najpierw definicja: to proces zapisany krok po kroku tak, żeby komputer mógł go wykonać sam. Coś go uruchamia, potem idą kroki, a wynik jednego trafia do następnego.

Do niedawna automatyzacja kończyła się tam, gdzie trzeba było przeczytać tekst i coś ocenić. Krok AI robi właśnie to.

n8n to program, w którym takie workflowy układa się z klocków. Każdy klocek to jedna czynność, linia pokazuje, dokąd płyną dane, a przycisk na dole uruchamia całość. Gotowych klocków jest kilkaset, a po uruchomieniu widać każdy krok i dane, które przez niego przeszły.

Dla firmy ważne są dwie rzeczy: n8n można postawić na własnym serwerze, więc dane zostają u nas, i przy użyciu wewnętrznym nie ma opłat licencyjnych. Ktoś musi go wtedy utrzymywać, ale nie jest to uciążliwe. Nie reprezentuję n8n; sam po prostu intensywnie z niego korzystam.

Każdy uczestnik miał na swoim koncie jeden workflow, „Start warsztatu”: trzy klocki, najprostszy możliwy. To był moment na pierwszy kontakt z n8n i sprawdzenie, czy konto działa.

W ankiecie 70% sali odpowiedziało, że próbowało już coś automatyzować albo robi to regularnie.

Ty wiesz, jak działa proces, i opisujesz go słowami. Asystent buduje z tego workflow. Robi to przez łącznik n8n-mcp: dzięki niemu widzi Twoje n8n, dostaje narzędzia i podpowiedzi, co poprawić, gdy coś pójdzie źle. Bez łącznika zostaje przeklejanie.

Połączenie udało się 30 osobom, 12 śledziło mój ekran. Konfiguracja środowiska była moim największym zmartwieniem przed warsztatem.

Asystent, który buduje, powinien mieć mocny model. Dałem to samo zadanie dwóm: jeden skończył w dwie minuty, drugi pracował ponad sześć, kilka razy się wyłożył i na końcu ogłosił sukces przy pustej tabeli.

Szybki model szybko produkuje tekst, ale niekoniecznie ten, którego trzeba. Mocniejszy działa wolniej i zwykle trafia za pierwszym razem. Małe modele też mają swoje miejsce, tylko nie tutaj.

Plan był prosty: jeden workflow, rozbudowywany trzy razy. Najpierw segregacja wiadomości, potem pilne sprawy i powiadomienie, na koniec szkic odpowiedzi. Każda budowa miała limit czasu. Wszystkie polecenia są na stronie ćwiczeń, więc można je przejść samodzielnie.

To jest sedno. Asystent zbuduje to, co mu opiszesz, więc cała umiejętność to dobry opis. Nie trzeba umieć programować: wystarczy opisać intencję biznesową.

To nie musi być jedno polecenie. Przy większych workflowach rozmawia się z asystentem i buduje krok po kroku. Na warsztacie ćwiczyliśmy wersję w jednym poleceniu, bo uczy myśleć o całym procesie naraz.

Najpierw plan: asystent pokazuje, jak zrozumiał polecenie, a Ty to czytasz, zanim cokolwiek zbuduje. Potem test: asystent sam uruchamia workflow i pokazuje wynik. Ta druga zasada zrobiła u mnie dużą różnicę.

Przykład jest zmyślony: firma Zielone Biuro i dziesięć wiadomości od klientów. Są wśród nich zapytania, reklamacje, faktury i trochę spamu. Cztery osoby, każda zajmuje się czym innym.

Skrzynka to adres na serwerze, a nie prawdziwa poczta, żeby w dużej grupie nikt nie musiał niczego konfigurować. W firmie w tym miejscu stałby Gmail albo Outlook.

Tak miał wyglądać wynik pierwszego ćwiczenia. Workflow pobiera wiadomości, AI przypisuje kategorię, zwykła reguła dobiera osobę, a całość trafia do tabeli „kolejka”, czyli listy spraw do załatwienia.

U każdego asystent mógł ułożyć klocki trochę inaczej. To normalne. Liczy się wynik w tabeli.

Uczestnicy kopiowali gotowe polecenie ze strony ćwiczeń i wklejali je asystentowi. U mnie na żywo budowa zajęła około pięciu minut. W tej pracy sporo czasu spędza się na czekaniu, aż model skończy.

Teraz Twoja kolej. aisummit.aiadvisors.pl/cwiczenia, ćwiczenie 1 Tu prezentacja się zatrzymuje. Otwórz stronę ćwiczeń z linku w komentarzu, zrób pierwsze ćwiczenie i wróć tutaj dopiero, gdy skończysz. Wtedy kliknij „Wznów”. Jeśli nie masz jeszcze konta warsztatowego, najpierw załóż je na stronie przygotowania. Konta działają do 15 listopada. Konto: aisummit.aiadvisors.pl.

Pierwsze uruchomienie pobiera na próbę tylko trzy wiadomości. Po zdjęciu limitu u mnie do sprzedaży trafiły cztery zamiast trzech.

To nie algorytm, tylko model, w dodatku słaby, więc wyniki się różnią. Poprawia się to opisem w kroku AI, bez przebudowy workflowu.

Ta wiadomość jest sporna celowo. U mnie model uznał ją za reklamację, a ja miałem na myśli księgowość. Wniosek: wynik AI zawsze się sprawdza, a kiedy jest inny, niż chcieliśmy, prosimy asystenta o poprawienie opisu reguły.

W kolejce było dziesięć spraw i wszystkie wyglądały tak samo. Pęknięty blat przed otwarciem biura nie może czekać tak jak pytanie o pracę.

Uczestnicy sami wpisywali, co znaczy „pilne”. Ja napisałem: sprawa do załatwienia w ciągu dwóch dni. Poprosiłem też o osobną tabelę na przypadki, w których AI nie jest pewne, żeby dało się je potem przejrzeć.

Teraz Twoja kolej. aisummit.aiadvisors.pl/cwiczenia, ćwiczenie 2 Tu prezentacja się zatrzymuje. Otwórz stronę ćwiczeń z linku w komentarzu, zrób drugie ćwiczenie i wróć tutaj dopiero, gdy skończysz. Wtedy kliknij „Wznów”.

Większości wyszły trzy pilne sprawy. Jednej osobie wyszły cztery, choć wpisała tę samą regułę co ja. Model nie jest deterministyczny i trzeba to uwzględnić w testach.

Tu na żywo zobaczyliśmy błąd. Poprosiłem o żartobliwe szkice, a asystent zamiast zmienić workflow dobudował osobną gałąź. Zapytałem, dlaczego tak zrobił, i kazałem poprawić. Tak wygląda praca z AI naprawdę: trzeba patrzeć, co powstało.

Szkic do wyceny przetargowej brzmiał: „bez specyfikacji łatwo pomylić biurko z rakietą kosmiczną”. Dlatego szkic czeka w kolejce, a wysyła go człowiek. Automatyczna wysyłka ma sens dopiero po długich testach z zespołem.

Teraz Twoja kolej. aisummit.aiadvisors.pl/cwiczenia, ćwiczenie 3 Tu prezentacja się zatrzymuje. Otwórz stronę ćwiczeń z linku w komentarzu, zrób trzecie ćwiczenie i wróć tutaj dopiero, gdy skończysz. Wtedy kliknij „Wznów”.

Pokazałem dwa ćwiczenia. Zmiana modelu na mocniejszy to jedno zdanie do asystenta albo jedno pole w n8n. Potem zamieniliśmy zwykły krok AI na agenta z bazą wiedzy: osiem zasad firmy w tabeli.

Na żywo mocniejszy model „sol” nie zadziałał z agentem i wróciłem do słabszego. Przyczyna: ten model nie przyjmuje narzędzi agenta w węźle, którego używamy. Po warsztacie dodałem trzeci model, „agent”, i poprawiłem polecenie na stronie ćwiczeń, więc ćwiczenie 3B już działa. Szkice zaczęły podawać zasady z bazy, na przykład rabat 8% przy 40 krzesłach. Ale na wycenę potrzebną „jutro do 12:00” agent obiecał 24 godziny: zasada zachowana, rozsądku zabrakło.

Teraz Twoja kolej. aisummit.aiadvisors.pl/cwiczenia, ćwiczenia 3A, 3B, A, B i C Tu prezentacja się zatrzymuje. Otwórz stronę ćwiczeń z linku w komentarzu, zrób te ćwiczenia dodatkowe, które Cię ciekawią i wróć tutaj dopiero, gdy skończysz. Wtedy kliknij „Wznów”.

Poprosiłem, żeby każdy napisał na czacie jedno zdanie. Pojawiły się raporty ze skanowania podatności, raporty sklejane z wielu źródeł i akceptacja przelewów.

Jeden z uczestników opowiedział o akceptacji wewnętrznych zleceń zakupu: przychodzi mail, sprawdza budżet działu, akceptuje, a informacja idzie do księgowości i do zgłaszającego. Wpisaliśmy to w sześć pól i daliśmy asystentowi z dopiskiem „nie buduj, zadaj pytania”.

Asystent zapytał o to, czego nie wiedzieliśmy: z jakiej poczty korzysta firma, czy zgłoszenie ma szablon, gdzie jest budżet. Wdrożenie zaczyna się od pytań, nie od budowy. Formularz na tym slajdzie działa: wpisz swój proces i skopiuj polecenie.

Na to ćwiczenie zabrakło czasu, więc zostało jako praca domowa. Szablon jest na stronie ćwiczeń. Wystarczy sam asystent, bez n8n. Najwygodniej włączyć mikrofon i odpowiadać na pytania głosem.

Teraz Twoja kolej. aisummit.aiadvisors.pl/cwiczenia, Twój proces Tu prezentacja się zatrzymuje. Otwórz stronę ćwiczeń z linku w komentarzu, zrób ćwiczenie „Twój proces” i wróć tutaj dopiero, gdy skończysz. Wtedy kliknij „Wznów”.

Zaczynałbym od procesu wewnętrznego. Gdy dziwny mail dostanie koleżanka z działu obok, koszt pomyłki jest mały. Gdy dostanie go klient, jest duży.

Dobre pierwsze procesy to dokumenty (na przykład zlecenia, które dziś ktoś przepisuje do systemu), poczta przychodząca i zwykłe połączenie dwóch systemów. Agenta AI można dołożyć później.

Skoro pierwszą automatyzację da się zbudować w dwie godziny, to mały proces da się wdrożyć w tydzień, zamiast miesiąc definiować duży projekt. Przed produkcją potrzebne są testy na prawdziwych danych. U jednego z klientów sprawdzamy odpowiedzi bota na tysiącach przykładów, zanim przełączymy kolejny typ spraw na automat.

Zmienia się też to, kto automatyzuje. U innego klienta kierownik magazynu, po kilku tygodniach wspólnych konsultacji, sam zbudował aplikację do skanowania etykiet dla swojego zespołu.

Trzy pytania z sali. Jak czat łączy się z workflowem? Przez łącznik: asystent wysyła mu opis workflowu, a łącznik go sprawdza i albo tworzy workflow, albo odsyła listę błędów. Czy buduje i pracuje ten sam model? Nie. Asystent to produkt, z którym rozmawiasz; model w workflowie wybierasz i podłączasz sam, także lokalny. Czym to się różni od samego API n8n? Na przykład tym, że zmiana jednego klocka to około 200 tokenów zamiast wysyłania całego workflowu.

To lista dla uczestników. Strona ćwiczeń jest otwarta, więc polecenia można przejść samodzielnie na własnym n8n.

Konta na instancji warsztatowej działają do 15 listopada. Żeby budować dalej, potrzebujesz własnego n8n. Są dwie drogi.

Pierwsza to n8n Cloud: konto jest gotowe w kilka minut i nie trzeba serwera. Potrzebny jest płatny plan Starter albo wyższy, bo łącznik korzysta z API. Link na slajdzie jest partnerski: n8n dzieli się ze mną prowizją, a Ty płacisz tyle samo. Druga droga to własny serwer: bez opłat licencyjnych i z danymi u siebie. Instalację przeprowadzi z Tobą asystent, bo wśród skilli, które masz już zainstalowane, jest też ten do stawiania n8n na serwerze. Link: n8n.partnerlinks.io/n8n-mcp

Przeprowadzka ma trzy kroki. Najpierw pobierz workflow z instancji warsztatowej jako plik. Zrób to przed 15 listopada, bo potem instancja znika. Potem w n8n-mcp.com dodaj nową instancję: podajesz jej adres i klucz API. Od tej chwili asystent pracuje na Twoim n8n.

Na końcu daj pobrany plik asystentowi i poproś, żeby odtworzył workflow w nowej instancji. Asystent go wgra, założy tabele i poprosi o klucz do modelu. Poświadczenia i tabele nie przenoszą się z plikiem, więc klucz do modelu podajesz własny.

Jeśli masz proces, który chcesz zautomatyzować, napisz do mnie albo opowiedz o nim Alicji na aiadvisors.pl. To agent głosowy: zna moją pracę, odpowie na pytania i umówi rozmowę.